ΧΡΙΣΤΟΣ, Η ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΣ – Πόσα τείχη μάς χωρίζουν;

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026 — Κυριακή ΚΔ΄ (Η΄ Λουκά)
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Εφεσίους 2, 14–22

«Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν».

Υπάρχουν τείχη που δεν φαίνονται. Χτίζονται από μια πικρή κουβέντα, μια πληγή που δεν ξεχάστηκε, μια συγγνώμη που δεν ζητήθηκε. Κι όσο μένουν όρθια, άνθρωποι που κάποτε ήταν κοντά αρχίζουν να μοιάζουν ξένοι.

Με αυτά τα λόγια ο Απόστολος Παύλος μάς φανερώνει πως ο Χριστός δεν ήρθε απλώς να μιλήσει για την ειρήνη· έγινε ο ίδιος η ειρήνη μας. Με τον Σταυρό Του γκρέμισε το μεσότοιχο της έχθρας και άνοιξε τον δρόμο της συμφιλίωσης με τον Θεό και μεταξύ μας.

Κι εμείς, πόσο συχνά υψώνουμε τείχη εκεί όπου θα μπορούσαμε να απλώσουμε το χέρι; Πόσες φορές περιμένουμε ο άλλος να κάνει το πρώτο βήμα, ενώ ίσως ένα δικό μας «συγγνώμη», ένα τηλεφώνημα ή μια μικρή κίνηση αγάπης θα μπορούσε να αρχίσει να αλλάζει τα πάντα;

Ο Χριστός μάς καλεί να γίνουμε άνθρωποι που ενώνουν και δεν διχάζουν· που συγχωρούν και δεν κρατούν την έχθρα· που στηρίζουν και δεν αποκλείουν. Να βλέπουμε σε κάθε άνθρωπο όχι έναν αντίπαλο ή έναν ξένο, αλλά έναν αδελφό.

Ο Απόστολος μάς θυμίζει ακόμη πως όλοι μαζί οικοδομούμαστε σε έναν πνευματικό ναό, με ακρογωνιαίο λίθο τον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε κατοικητήριο του Θεού διά του Αγίου Πνεύματος. Η Εκκλησία μάς καλεί να ζούμε ενωμένοι με τον Χριστό και να γινόμαστε ο ένας για τον άλλον αδελφοί.

Ας αναρωτηθούμε σήμερα: Ποιο τείχος χρειάζεται να γκρεμίσω; Σε ποιον άνθρωπο χρειάζεται να απλώσω πρώτος το χέρι;

Ας αφήσουμε τον Χριστό να γκρεμίσει πρώτα τα τείχη μέσα μας. Γιατί η ειρήνη αρχίζει από την καρδιά που συγχωρεί, από το χέρι που στηρίζει και από την αγάπη που δεν αποκλείει κανέναν.

Ας μη γίνουμε τείχη που χωρίζουν. Ας γίνουμε γέφυρες που φέρνουν τον έναν πιο κοντά στον άλλον και όλους μαζί πιο κοντά στον Χριστό.

π. Άνθιμος Στάμου

Δείτε Ακόμη

error: Content is protected !!

Learn how we helped 100 top brands gain success