Υπάρχει μια κούραση που δεν τη γεννά ο κόπος του σώματος, αλλά η αδιάκοπη προσπάθεια του ανθρώπου να αποδείξει πως αξίζει να αγαπηθεί. Είναι η αθέατη εξάντληση της ψυχής που αγωνίζεται να δικαιώσει τον εαυτό της, πιστεύοντας πως η ζωή είναι ένας ατελείωτος λογαριασμός επιτυχιών, αρετών και κατορθωμάτων.
Όμως η καρδιά δεν πλάστηκε για να ζει μετρώντας την αξία της· πλάστηκε για να κατοικείται από την αγάπη του Θεού.
Αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα του Αποστόλου Παύλου. Η σωτηρία δεν αρχίζει από την τελειότητα του ανθρώπου, αλλά από τη συγκατάθεσή του να εμπιστευθεί τον Θεό. Η δικαιοσύνη του Θεού δεν έρχεται να επιβραβεύσει τους άξιους, αλλά να αναστήσει τους κουρασμένους, να σηκώσει τους πεσμένους και να χαρίσει ελπίδα σε εκείνους που νόμιζαν πως έχασαν τον δρόμο τους. Η χάρη δεν είναι ανταμοιβή· είναι η πιο βαθιά αποκάλυψη της θείας αγάπης.
Γι’ αυτό και ο Χριστός δεν ζητά από τον άνθρωπο να φθάσει εκεί όπου μόνο ο Θεός μπορεί να φθάσει. Δεν ζητά να ανέβει στον ουρανό ούτε να κατέβει στα βάθη του θανάτου. Εκείνος διέσχισε ολόκληρη την απόσταση που χώριζε τον άνθρωπο από τον Δημιουργό του. Εκεί όπου σταματούν οι ανθρώπινες δυνάμεις, αρχίζει ο δρόμος της χάρης. Εκεί όπου εξαντλείται η λογική της ανταπόδοσης, ανθίζει το θαύμα της αγάπης.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο κόσμος δεν διψά για ανθρώπους που έχουν πάντοτε δίκιο, αλλά για ανθρώπους που γνωρίζουν να αγαπούν. Δεν έχει ανάγκη από καρδιές που υψώνουν τείχη, αλλά από ψυχές που γίνονται καταφύγιο· από πρόσωπα που δεν νικούν με την ισχύ των επιχειρημάτων τους, αλλά με τη σιωπηλή δύναμη της συγχώρησης, της ταπείνωσης και της ανεξικακίας.
Αυτή είναι η πιο πειστική ομολογία του Χριστού: μια ζωή που μεταδίδει ειρήνη χωρίς να την διακηρύσσει, που φωτίζει χωρίς να επιδεικνύεται, που αγαπά χωρίς να ζητά ανταπόδοση.
Η πίστη, τελικά, δεν είναι το θάρρος να κρατηθούμε εμείς από τον Θεό. Είναι η ταπείνωση να αφήσουμε τον Θεό να κρατήσει Εκείνος εμάς. Και από τη στιγμή που η καρδιά θα εμπιστευθεί αυτή την αλήθεια, παύει να φοβάται, παύει να συγκρίνεται, παύει να αποδεικνύει. Γίνεται τόπος Αναστάσεως.
Γιατί το μεγαλύτερο θαύμα δεν είναι ότι ο άνθρωπος βρίσκει τον Θεό, αλλά ότι ανακαλύπτει πως ο Θεός δεν έπαψε ποτέ να τον αναζητά.
— π. Άνθιμος Στάμου