Αγαπητοί μου αδελφοί, απόψε η Εκκλησία μάς εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδας. Μπροστά μας προβάλλει ο Χριστός ως Νυμφίος της ψυχής μας, που έρχεται ταπεινά και σιωπηλά για να συναντήσει τον άνθρωπο.
Δεν επιβάλλεται, δεν φωνάζει, αλλά στέκεται μπροστά στην καρδιά μας και περιμένει.
Ο Χριστός γνωρίζει τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά Του· γνωρίζει το Πάθος, τον πόνο, τον Σταυρό. Κι όμως προχωρά χωρίς να διστάζει. Γιατί η αγάπη Του είναι πιο δυνατή από κάθε προδοσία και κάθε σκοτάδι.
Αδελφοί μου, ο Νυμφίος της Εκκλησίας έρχεται και στη δική μας ζωή. Χτυπά την πόρτα της καρδιάς μας ήσυχα και περιμένει. Δεν ζητά πολλά· ζητά έναν χώρο για να κατοικήσει μέσα μας.
Και το ερώτημα είναι προσωπικό: Του ανοίγουμε ή μένουμε κλειστοί; Τον θυμόμαστε μόνο στις δυσκολίες ή Τον αφήνουμε να γίνει κέντρο της ζωής μας;
Ας Τον υποδεχτούμε με καρδιά καθαρή, με ταπείνωση και μετάνοια, γιατί ο Χριστός δεν έρχεται για λίγο, αλλά για να μείνει.
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται· μακάριος ο δούλος που θα Τον βρει άγρυπνο.
— π. Άνθιμος —