Ο εκατόνταρχος Λογγίνος, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, αντίκρισε τον Εσταυρωμένο και, μέσα στο σκοτάδι του Γολγοθά, αναγνώρισε το φως της θεότητος. Εκεί όπου οι άνθρωποι έβλεπαν την ήττα, εκείνος διέκρινε τη νίκη της θείας Αγάπης. Και από τα βάθη της ψυχής του αναδύθηκε η συγκλονιστική ομολογία: «Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς ἦν οὗτος».
Εκείνη τη στιγμή, ο Σταυρός έγινε γι’ αυτόν τόπος αποκαλύψεως· η θέα του Εσταυρωμένου έγινε δρόμος θεογνωσίας. Γιατί ο Θεός δεν αναγνωρίζεται μόνο με τη διάνοια, αλλά και με την καρδιά που αφήνεται να αγγιχθεί από την Αγάπη Του και να μεταμορφωθεί από αυτήν.
Αυτό είναι το παράδοξο μεγαλείο του Σταυρού: η θεία δύναμη φανερώνεται μέσα από την αυτοπροσφορά, η νίκη μέσα από τη θυσία και η ζωή μέσα από τον θάνατο. Ο Χριστός δεν επιβάλλεται με τη βία· προσκαλεί με την Αγάπη. Δεν συντρίβει τον άνθρωπο· συντρίβει τα δεσμά που τον κρατούν μακριά από την αληθινή ζωή.
Και σήμερα, σε έναν κόσμο που πληγώνεται από τη διχόνοια, τη σκληρότητα και την αδιαφορία, ο Σταυρός παραμένει η μεγάλη πρόσκληση για μια διαφορετική στάση ζωής: να απαντούμε στο μίσος με συγχώρηση, στην αδικία με δικαιοσύνη και στην απόγνωση με ελπίδα.
Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν αναγνωρίζουμε τον Χριστό επάνω στον Σταυρό, αλλά αν ο κόσμος μπορεί να αναγνωρίσει τον Χριστό μέσα από τη ζωή μας.
Γιατί η αληθινή θεογνωσία δεν σταματά στην ομολογία των χειλέων· καρποφορεί στη μετάνοια, στην ταπείνωση και στην αγάπη που προσφέρεται χωρίς ιδιοτέλεια.
Άγιε Λογγίνε, πρέσβευε ώστε το φως του Εσταυρωμένου να φωτίζει τις καρδιές μας και να μεταμορφώνει τη ζωή μας.
Ο Σταυρός καρποφορεί μέσα μας, όταν η Αγάπη του Χριστού γίνεται ο τρόπος με τον οποίο υπάρχουμε, συγχωρούμε και αγαπούμε.
π. Άνθιμος Στάμου