Ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός δεν ανήκει μόνο στις σελίδες της εκκλησιαστικής ιστορίας· ανήκει και στην αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου. Σε μια εποχή όπου η γνώση προοδεύει με ταχύτητα αλλά η καρδιά συχνά μένει ανήσυχη και μόνη, η μορφή του στέκεται ως γέφυρα ανάμεσα στην επιστήμη και στην αγάπη, στη λογική και στην πίστη, στην ανθρώπινη αδυναμία και στη θεία ελπίδα.
Το μήνυμά του είναι διαχρονικό: καμία θεραπεία δεν είναι πλήρης όταν λείπει η συμπόνια, καμία επιτυχία δεν έχει αληθινή αξία όταν δεν συνοδεύεται από προσφορά. Με το νυστέρι στο χέρι και την προσευχή στην καρδιά, δίδαξε ότι ο άνθρωπος δεν καλείται μόνο να θεραπεύει το σώμα, αλλά και να αναπαύει τον πόνο της ψυχής.
Στους δύσκολους καιρούς μας, ο Άγιος Λουκάς γίνεται παράκληση και παρηγοριά. Μας υπενθυμίζει ότι το φως δεν νικιέται από το σκοτάδι, ότι η αγάπη παραμένει η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου και ότι ακόμη και μέσα στις πιο σκληρές δοκιμασίες, η ελπίδα μπορεί να ανθίσει. Όποιος σκύβει με έλεος πάνω από τον συνάνθρωπο, συνεχίζει σιωπηλά το έργο του και γίνεται φορέας της ίδιας ευλογημένης παρουσίας στον κόσμο.
π. Άνθιμος