Η Εκκλησία ονομάζει την 1η Σεπτεμβρίου «Αρχή της Ινδίκτου», την αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους. Και είναι παρηγορητικό ότι ο Θεός δεν μας δίνει απλώς χρόνο, αλλά κάθε τόσο μια νέα αρχή.
Στον σημερινό άνθρωπο ο χρόνος μοιάζει να τρέχει γρήγορα, να γεμίζει υποχρεώσεις, πληροφορίες και άγχος. Για την Εκκλησία όμως ο χρόνος δεν είναι πίεση, αλλά ευκαιρία ζωής· είναι πρόσκληση να ξαναβρούμε τον Θεό, τον εαυτό μας και τον άλλον. Δεν μας δόθηκε για να τον καταναλώνουμε, αλλά για να τον ζούμε με νόημα και αγάπη.
Κάθε μέρα μπορεί να γίνει μια νέα αρχή. Το παρελθόν δεν αλλάζει, αλλά μπορεί να φωτιστεί· τα λάθη δεν σβήνουν, αλλά μπορούν να μας διδάξουν· και οι πληγές, με τη χάρη του Θεού, μπορούν να γίνουν τόποι ελπίδας.
Ο χρόνος δεν μας ρωτά πόσος μας απομένει, αλλά πώς τον ζούμε. Και στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι οι ημέρες που πέρασαν, αλλά η αγάπη που δώσαμε και λάβαμε μέσα σε αυτές.
Η αληθινή αρχή δεν βρίσκεται στο ημερολόγιο, αλλά στην καρδιά· στη στιγμή που ο άνθρωπος κάνει μια παύση μέσα στον θόρυβο της ζωής και στρέφεται ξανά προς τον Θεό, λέγοντας: «Ξανά από την αρχή». Τότε ο χρόνος δεν είναι βάρος, αλλά πορεία· και η πορεία γίνεται προσευχή μέσα στην καθημερινότητα.
Καλή και ευλογημένη εκκλησιαστική χρονιά!
π. Άνθιμος Στάμου